امروز بعد از ۲۳روز برگشتم.برگشتم تا از همه ی اونایی که در طول

عمراین صفحه ی سیاه با من بودن تشکر کنم.صفحه ای که فقط غمهای

 منو تو خودش جا داده.صفحه ای که هر خطش برای من یه

خاطرست.صفحه ای که فقط خودش میدونه تو این مدت چقدر کمکم

 کرد تا بتونم دووم بیارم.ولی دیگه نمیتونم.میخوام برم.برم جایی که

هیچکس منونشناسه.جایی که هیچکس ازم خبری نداشته باشه.جایی که

بتونم آرم وواسه همیشه بخوابم.خوابی که هیچ بیداریی نداشته باشه

مونا جان:گلم.ممنونم ازت.تو یکی از بهترین دوستای من تو این مدت

بودی.منوببخش اگه بدی در حقت کردم.دوستت دارم و همیشه به یادت

خواهم بود.

مینو جان:مهربونم.دلم خیلی برات تنگ شده و میشه.ولی خب راه دیگه ای

 برامنمونده.خستم.باید برم.دوستت دارم.

لیلی بلا گرفته:امیدوارم تو هم غمی رو که داشتی برات سبکتر شده

باشه و بتونی فراموشش کنی.

کبریای گلم:تو منو با نوشته هات تا اون بالاها می بردی.با خوندن متنات

یه آرامشی میگرفتم .ولی.........دوستت دارم.

معصومه جان خواهر گلم:کجایی که خیلی خیلی بهت احتیاج دارم.به

 آغوشت موقع گریه هام.معصومه خیلی داغونم.خیلی.با ذره ذره ی

وجودم میپرستمت.میخواستم بهت زنگ بزنم ولی روم نمیشه.منو ببخش

شادی جان:امیدوارم که در همه ی مراحل زندگیت موفق بشی.من که

تمام زحماتم دود شد.خاکستر شد و رفت هوا.توان اینم که از اول شروع

 کنم ندارم.میدونی که منظورم چیه.

داداش کمار:از لطفی که نسبت به من داشتید ممنونم.

تن ناز جان:از تو هم ممنونم .این تو بودی که باعث شدی من این صفحه

رو راه بندازم و دوستای گلی مثل خودت پیدا کنم.

یکتا جان:از تو هم بابت لطفایی که به من کردی ممنونم.

اینم برای تو که میدونم اینجا رو نمیخونی:

تازه انگار داره باورم میشه من و تو سایه و نوریم

تازه انگار داره باورم میشه با هم و از هم چه دوریم

بین ما پنجره ای وا نمیشه

بین ما قصه ای آغاز نمیشه

بین ما همیشه یک دیواره

تازه فهمیدم حقیقت داره

منی که ساده به خاک افتادم بایدم ساده بدی بر بادم

راستی لعنت به من دیوونه که به قلبمو چه آسون دادم.

میدونم خیلیای دیگه هستند که باید ازشون خداحافظی کنم.ولی اینو بگم که

همتون رو دوست دارم.برام خیلی سخته ولی:

                                 تا درودی دیگر بدرود